Kraamcadeau met snorren.

Op een babyborrel kun je niet zonder lege handen komen, ook al heb je al eerder een cadeau gegeven...allé, dat vind ik toch (verbeter me als ik fout ben). En daarnaast is de gelukkige 1 van mijn beste vriendinnen. Zo iemand waarmee je je altijd een kriek kan lachen, maar waar je ook gerust een traan kan wegpinken of waarmee je gewoon eens in de drank kan vliegen zonder dat er een speciale gelegenheid voor hoeft te zijn... Yep, een BFF. Haha, nooit gedacht dat ik deze afkorting ooit ging gebruiken. Ik voel me direct weer een tiener...haha

Dus enkele dagen voor de babyborrel schoten we in gang en gingen we luid aan het vloeken terwijl we in onszelf dachten...waarom ben ik er in godsnaam niet eerder aan begonnen!! 

Maar, het is op tijd afgeraakt (een uur voor we vertrokken) en de BFF leek content!

Dus, lieve Victor, ik hoop dat je jouw cadeautje leuk vindt, ook zonder je naam op ;-) 

Want ja, dat was de bedoeling, overal zijn naam nog opzetten, maar tijdsgebrek en luiheid om enkele keren de naam uit te knippen hebben ervoor gezorgd dat het een naamloos cadeautje werd..

En dan nu picture-time. Eerst van het kraamcadeau en dan van mijn twee kids. Want ergens was dit blog ook om enkele herinneringen bij te houden. Om altijd en overal naar mijn kids te kunnen kijken om een glimlach op mijn gezicht te toveren. 

Van de mand ben ik niet zo tevreden. Ik vind ze niet stevig genoeg en onderaan is ze niet super gelukt...

Een knisperdoekje waar alle babytjes gek op zijn. 

En dan de overvloed aan foto's van de kids, in de vroege ochtend, in pyjama en niet opgepoetste snoeten. :-)

Deze is zo typisch alledaags. Zoë die een echt meisje meisje is en Liam die alles wil ontdekken en dan ook alles wil te pakken krijgen. En...hij begint te kruipen of iets wat erop lijkt... Opnieuw een mijlpaal!!

Tot de volgende,

Sofie

Afscheidscadeautje onthaalouder

Dit berichtje had ik al veel eerder moeten bloggen, maar ja...
Ondertussen gaat Zoë al 4 maand naar school, wat haar zeer goed bevalt, maar daarvoor ging ze bij een onthaalouder. Een hele toffe madam die er dagelijks in slaagt om zo'n 7 peuters in toom te houden. Ik doe het haar niet na. Eén dag en je mag me afvoeren...

Om haar te bedanken voor de twee jaar dat ze Zoë heeft opgevangen, stelden we een mand met heel wat lekkers samen. Ook werd er een zakdoekenhoes (niet overbodig met al die kleintjes) gemaakt en werden potten 'gepimpt' en gevuld met snoepjes voor de kindjes.

En dit was uiteindelijk het resultaat:

Tot de volgende,
Sofie

Stofjes: Stoffen van Leuven
Plastieken diertjes: Blokker

We gaan op kraambezoek en nemen mee...

...een gepersonaliseerd cadeau!!

Ik heb een ex-collega, maar niet zomaar een ex-collega. Ze is iemand die me tijdens een moeilijke periode op mijn vorig werk is blijven steunen, die me dagelijks deed lachen en die ervoor zorgde dat ik 's morgens kwam opdagen ;-) Je leest het al: een speciaal iemand die ik echt dankbaar ben!!

En zij is nu een kersverse mama!! Joehoe!!
Normaal kopen wij altijd iets van de geboortelijst (zo weten we zeker dat ze dat nodig hebben en willen), maar deze keer wou ik toch iets meer doen. Dus naaide ik voor de eerste keer een geboortecadeau vergezeld met nog een cadeaubon van de winkel waar hun lijst ligt. Ik ben superblij met het resultaat en het kersverse gezinnetje zag er toch ook content uit!! Daar doen we het voor hé...

Alles in een uilenstofje zoals hun geboortekaartje en met de eerste letter van zijn naam.

Een pampertasje volgens deze werkwijze:

Een slabbetje volgens dit patroon en deze werkwijze:

Een zakdoekenhoes uit het boek 'Zo geknipt':

En een stoffen envelop om de cadeaubon in op te bergen volgens deze werkwijze:

In zijn geheel zag er dit dus zo uit:

Verpakt in een schoon zaksken!!

Hebben jullie ook zo iemand die je eens extra in de watten legt als het moment er is?

Ondertussen hebben we nog drie weken zwangerschap te gaan. Nog drie weken... op het laatste lijkt dat echt wel een eeuwigheid!! Geef nu toe, die buik zit ECHT wel in de weg, de vermoeidheid kan je niet meer verstoppen met wat make-up (tenzij je mégavéél gebruikt, maar dan moet je je weer inschrijven voor het programma 'Make-under'), het stampen van dat kleine ventje is niet meer zo leuk, maar eerder pijnlijk en IK VOEL ME GEWOONWEG EEN OLIFANT, nee nog slechter een WAGGELENDE OLIFANT!! Maar we gaan nog genieten van die laatste momenten echt samen en wachten de start van de bevalling rustig af...


Doei en tot later,
Sofie alias BIG MAMA

Uilenstof, badstof en blauwe effen stof:  Stoffen van Leuven

Niet geblogde cadeautjes

De periode die al enige tijd gepasseerd is, was een periode van cadeautjes. Vooral zelf gekochte cadeautjes i.p.v. zelf gemaakte.
Maar voor enkele personen heb ik toch een uitzondering gemaakt. Met nieuwjaar geven mijn zussen en ik elkaar altijd een kleinigheidje en ik dacht dat een hoes voor een zakdoekendoos samen met een boodschappenblocnootje wel ideaal zou zijn dit jaar.

Daarnaast heb ik er al eentje nog voor een collega gemaakt die liet vallen dat ze dat wel leuk vond. HINT, HINT, maar het is met plezier gemaakt. En ook nog eentje voor mijn schoonmama Greta waar ik een hoesloze doos gespot had...daar moest verandering in komen. En ah ja, ook nog eentje voor de onthaalouder van Zoë... Het was een bandwerkje!!

In totaal dus 5 stuk, omkeerbaar volgens het patroon uit het boek 'Zo geknipt'. Zalig en vlug om te maken. Instant voldoening!!

Drie van deze zijn van onder de naaimachine gerold:

De binnenkant van bovenstaande hoes.

Eén in deze combinatie:

En daarna heb ik nog eentje gemaakt in een andere stoffencombinatie. Spijtig genoeg ben ik hiervan vergeten foto's te nemen. Maar dat komt nog want die versie staat nog steeds te blinken bij mijn zus.

En schandalig, er staat hier bij ons thuis een hoesloze does...dus dit staat nog op de to-do-lijst.

Doei!!

Patroon: Zo geknipt
Stoffen: Stoffen van Leuven en Mode4us